Τα Κουκούλια
Πολιτιστικός Σύλλογος Κουκουλίων, υπηρετώντας τον πολιτισμό και τον τόπο μας. "Η Ιστοσελίδα του Συλλόγου μας λειτουργεί από το 1999"

1η Φεβρουαρίου του 2015 Το ιστορικό γεφύρι της Πλάκας κατέρρευσε.

«Η σημερινή μέρα είναι μία μαύρη μέρα για τα Τζουμέρκα, γιατί ξημερώσαμε χωρίς να έχουμε το ιστορικό γεφύρι της Πλάκας.»

Μια από τις μεγαλύτερες τραγωδίες χτύπησε σήμερα το πρωί την περιοχή των Τζουμέρκων. Το Ιστορικό πέτρινο Γεφύρι της Πλάκας κατέρρευσε από τα ορμητικά νερά του Αράχθου. Ένα σύμβολο για τα Τζουμέρκα και την Ήπειρο δεν υπάρχει πια.
1η Φεβρουαρίου του 2015 ώρα 9 και 24 π.μ. (2)Ως μία «μαύρη  ημέρα» θα μείνει στην μνήμη των κατοίκων των Τζουμέρκων και όχι μόνο η 1η Φεβρουαρίου του 2015, καθώς η κατάρρευση του ιστορικού γεφυριού της Πλάκας ισοδυναμεί με μία μεγάλη καταστροφή για την ευρύτερη περιοχή. 

Το μεγαλύτερο πέτρινο μονότοξο γεφύρι των Βαλκανίων δεν άντεξε στη δύναμη του νερού, αλλά και στην αδιαφορία των ανθρώπων, που δεν φρόντισαν να λάβουν όλο το προηγούμενο διάστημα μέτρα προστασίας και αποκατάστασης των φθορών του. Στις 9:24 το πρωί το ένα από τα δύο βάθρα του γεφυριού παρασύρθηκε από τον «φουσκωμένο» Άραχθο και αμέσως κατέρρευσε το σύνολο σχεδόν του γεφυριού, με τους κατοίκους της περιοχής να μην μπορούν να πιστέψουν πως μέσα σε μία στιγμή χάθηκε ένα κομμάτι ιστορίας. 1η Φεβρουαρίου του 2015 ώρα 9 και 24 π.μ. (3)Εδώ φώτο δέκα λεπτά πριν πέσει το γεφύρι.

δέκα λεπτά πριν πέσει το γεφύρι10947441_10205617351815164_2347380020904914672_o10860963_10205617353095196_3978816280259374673_o

Οκτώβριος 1943

Οι σκληροτράχηλοι και ανελέητοι Γερμανοί στρατιώτες κατά τις εκκαθαριστικές τους επιχειρήσεις στο χώρο των Τζουμέρκων (Οκτώβριος 1943) , για να εκδικηθούν την περιοχή και ν” αφήσουν περισσότερα ερείπια και συμφορές πίσω τους, προσπάθησαν, φεύγοντας προς τα Ιωάννινα, να ανατινάξουν το γεφύρι. Λίγο χαμηλότερα της καμάρας (προς το συνοικισμό της Πλάκας) άνοιξαν βαθιά τρύπα και τοποθέτησαν δυναμίτες. Αφού πέρασαν απέναντι στο «Βροδίτικο», πυροδότησαν το φυτίλι και αδιάφοροι πήραν τον ανήφορο. Ευτυχώς η Γέφυρα δεν έπαθε σημαντική ζημιά. Τινάχτηκε ένα κομμάτι του κτίσματος, άνοιξε κάποιο χάσμα, αλλά η γέφυρα και κατά κύριο λόγο η καμάρα άντεξαν στην πίεση και τον κραδασμό. Στο χάσμα σύντομα οι τεχνίτες τοποθέτησαν χονδρά ξύλα, κάρφωσαν σανίδες και η κίνηση κατοίκων , ανταρτών , φορτηγών ζώων συνεχίστηκε κανονικά. Αργότερα μετά την απελευθέρωση της Πατρίδας μας επισκευάστηκε κανονικά το ρήγμα της Γέφυρας.

φωτογραφία όπου φαίνεται καθαρά η ζημιά που υπέστη το γεφύρι, μετά την «επέλαση» των Γερμανών

Οκτώβριος 1943

Οκτώβριος 1943 (2)flyingfox2_640x480

Γεφύρι Της Πλάκας

Νομός:

ΙΩΑΝΝΙΝΩΝ

Κοινότητα:

Ραφταναίοι

Ποταμός:

ΑΡΑΧΘΟΣ

Συντεταγμένες:

N 39° 27΄38,5΄΄ E 021° 01΄49,8΄΄

Παρακείμενα Κτίσματα:

Τελωνείο

Χρονολογία:

1866

Κτίστες:

Κώστας Μπέκας απο Πράμαντα (1824-1899)

Χορηγός:

α) Ιωάννης Λούλης (38.000 γρόσια), β) Κοινότητα Μελισσουργων (96.000 γρόσια), γ) Κοινότητα Πραμαντιωτών (32.000 γρόσια), δ) Κοινότητα Αγναντιτών (48.000 γρόσια)

Δαπάνη:

180.000 γρόσια

Μορφή:

Μονότοξο

Άνοιγμα Τόξου:

40,00 μ. (μεγάλο) – 5,00 μ. (αριστερό) – 6,50 μ. (δεξιό)

Ύψος Τόξου:

21,00 μ.

Μήκος Καταστρώματος:

61,00 μ.

Πλάτος Καταστρώματος:

3,20 μ.

Κατάσταση:

Πολύ καλή

Στοιχεία:

Στο σημείο αυτό υπήρχε ως το 1860 παλιότερη γέφυρα, η οποία τη χρονιά εκείνη καταστράφηκε. Το 1863 ο Δημ. Αρβανιτογιάννης από τα Πράμαντα προσέφερε 30.000 γρόσια για την κατασκευή νέου γεφυριού και επιχειρήθηκε να κατασκευαστεί ένα νέο γεφύρι, αλλά στα εγκαίνια σωριάστηκε κάτω μπροστά στα έκπληκτα μάτια των παρευρισκομένων που την ώρα εκείνη βρισκόταν στο πανηγυρικό τραπέζι. Τελικά τη λύση έδωσε ο Κώστας Μπέκας με το τολμηρό δημιούργημα του, που κόστισε 180.000 γρόσια και χρειάστηκαν μόλις 3 μήνες για να γίνει. Για το χτίσιμο του γεφυριού υπάρχει η παράδοση ότι στέριωσαν άνθρωπο στα θεμέλιά του. Άλλοι ισχυρίζονταν ότι έβαλαν έναν Τούρκο κι άλλοι μια επιληπτική κοπέλα από το χωριό Μονολίθι. Για την κατασκευή του χρησιμοποιήθηκαν μεταξύ των άλλων ασπράδι από 20.000 αυγά. Στις 27 και 28 του Ιούλη, οι αγωνιστές της Επανάστασης με επικεφαλής το Μάρκο Μπότσαρη κατατρόπωσαν τον Αλή Τοπάλ Πασά. Το 1878 με αρχηγό τον Κ. Κοττίκα οι Έλληνες ανάγκασαν τη τουρκική φρουρά στο γεφύρι να αποσυρθεί. Από το 1881 έως το 1913 το γεφύρι διετέλεσε σύνορο του ελληνικού και του τουρκικού κράτους. Στις 4 Φλεβάρη 1944, στο τελωνείο δίπλα στο γεφύρι, υπογράφεται η περίφημη συνθήκη ανακωχής ανάμεσα στις αντιπροσωπείες του ΕΔΕΣ και του ΕΑΜ. Συμμετείχαν απο τον ΕΛΑΣ οι: Στέφανος Σαράφης, Πέτρος Ρόυσος και Μπάμπης Κλάρας. Απο τον ΕΔΕΣ οι: Κομνηνός Πυρομάγλου, Πέτρος Νικολόπουλος και Νίκος Βεργέτης. Απο την ΕΚΚΑ οι: Δημήτριος Ψαρρός και ο Γεώργιος Καρτάλης. Και τέλος ο Άγγλος συνταγματάρχης Κρίστοφερ Γουντχάουζ. Επίσης στις συζητήσεις παρευρέθησαν ο Άρης Βελουχιώτης και ο Ναπολέων Ζέρβας. Κατά την αποχώρηση των Γερμανών το γεφύρι βομβαρδίστηκε σχεδόν στο κέντρο του, αλλά άντεξε και επισκευάστηκε.

Βιβλιογραφικές και Γραπτές Πηγές:

α) Νίτσα Συνίκη – Παπακώστα, Πέτρινα γεφύρια, εκδ. Νομαρχιακής Αυτοδιοίκησης Ιωαννίνων, 2002, σ. 70 β) Σπύρος Μαντάς, Το γεφύρι και ο Ηπειρώτης, εκδ. Λαϊκό Πολύπτυχο, Αθήνα 1987, σ. 72 γ)Γιώργος και Έυη Μπελληγιάννη, Πέτρινα τοξωτά γεφύρια της Ελλάδας, εκδ. Μίλητος, 2011, σ. 71 δ)www.petrinagefiria.uoi.gr ε)apeirosgaia.wordpress.com